Soetkin à la française

Bron: nl.wikipedia.org

Bron: nl.wikipedia.org

Soetkin Baptist. De naam doet wellicht een belletje rinkelen. Zij was de zangeres van Ishtar, de groep die in 2008 ons land vertegenwoordigde op het Eurovisiesongfestival in Belgrado met ‘O julissi’. Terwijl Één op dit moment een nieuwe Eurosongkandidaat selecteert, toert Soetkin langs enkele Vlaamse cultuurcentra met de voorstelling ‘Soetkin made in France’.

Mannen aan de macht

‘Soetkin made in France’ brengt een ode aan het Franse chanson samen met ensemble Polygone. Dat bestaat uit een piano, basgitaar, cello en drie violen. In twee delen brengt Soetkin een eigen bewerking – met dank aan violist en arrangeur Pascal Schmidt – van Franse chansons van uitsluitend mannelijke artiesten. Op enkele nummers na, die al eens van een vrouw mogen zijn en die het ensemble alleen brengt. Soetkin praat zelf alles aan elkaar en vertelt zowel wat meer over de zangers die ze covert als over de liederen die ze brengt.

Geen ordinaire coveravond

Ik moet eerlijk bekennen dat ik er nooit aan gedacht zou hebben om naar deze voorstelling te gaan. Maar een vriendin stelde het voor en op een culturele uitstap zeg ik nooit nee. En ik was ontzettend blij dat ik op haar verzoek ben ingegaan, want Soetkin heeft me verrast. Ik ben nooit zo’n fan geweest van Ishtar, maar in ‘Soetkin made in France’ bewijst Soetkin dat ze een fantastische zangeres is.

Het had immers een ordinaire coveravond kunnen zijn. Maar dat was het niet, integendeel. Soetkin brengt niet alleen een eigen bewerking maar ook een heel eigen interpretatie van enkele Franse chansons. Haar inleving is enorm en haar uitspraak onberispelijk. Dat heeft ze aan haar moeder te danken die – zo vertrouwt ze het publiek toe – een Waalse is en met wie ze als kind altijd Frans sprak.

De selectie van de chansons lijkt (is?) redelijk willekeurig. Iets van Charles Trenet (niet ‘Boum’ maar ‘L’âme des poètes’), Michel Polnareff, Michel Sardou en Jean Ferrat, maar ook van Brigitte Bardot en Edith Piaf.

Spontane Soetkin

soetkin baptiste2

Alleen is er een contrast tussen de spontane Soetkin, die op een intuïtieve manier haar tussenteksten brengt en heel dicht bij het publiek staat, en de ietwat stijve muzikanten. De cellist durfde al eens te lachen, maar de drie violisten waren opgeslorpt door hun concentratie. En dat is jammer, want Soetkin doet erg haar best om de Franse ambiance aan te wakkeren.

Maar dat neemt niet weg dat de voorstelling echt de moeite is, of het voor jou nu een eerste kennismaking met het Franse chanson is, of een ontdekking van nieuwe interpretaties. In elk geval is het fantastisch dat zoiets nog kan: een zangeres die begeleid wordt door 6 muzikanten met een tournee langs enkele cultuurcentra. Dat is mij absoluut 16 euro waard.

http://www.soetkinbaptist.be

Gezien op 7/03 in het cultuurcentrum van Mechelen.

Advertenties